[Intro]
Na Vijftien Vijfentachtig
werd de stad stiller dan steen
de poorten keken niemand aan
en velen gingen heen

[Verse]
De nacht zakt zwaar op Linkeroever
ik hoor de wind door masten gaan
maar tussen lichten van vandaag
zie ik oude schaduwen staan
Moeders dragen lakens, vaders kisten
kinderen vragen waarheen
de Schelde zwijgt maar trekt naar het noorden
en niemand blijft nog echt alleen

[Pre-Chorus]
Mijn vader zingt: een stad kan vallen
zonder dat haar hart verdwijnt
maar wie vertrekt met lege handen
draagt haar straten in zijn pijn

[Chorus]
Na Vijftien Vijfentachtig
dreef de hoop naar Amsterdam
met de namen van de vaders
en het vuur dat Antwerpen nam
Na Vijftien Vijfentachtig
bleef de regen hier verstaan
wat een stad verliest aan mensen
komt als echo teruggegaan

[Verse]
Ik zie een drukker met zijn letters
een wever met zijn draad
een koopman zonder glimlach
die niet meer in wonderen praat
Ze kijken nog één keer naar de toren
naar de markt, de straat, de deur
en ik voel mijn eigen stilte
alsof ik ook vertrekken moet

[Pre-Chorus]
Want elke haven kent vertrekken
elke liefde kent de vlucht
en alles wat de Schelde meeneemt
hangt nog onder deze lucht

[Chorus]
Na Vijftien Vijfentachtig
dreef de hoop naar Amsterdam
met de namen van de vaders
en het vuur dat Antwerpen nam
Na Vijftien Vijfentachtig
bleef de regen hier verstaan
wat een stad verliest aan mensen
komt als echo teruggegaan

[Instrumental]
Tremolo gitaar als koude wind
harmonium zwaar en laag
drums als stappen op de kade
bas als donker water traag

[Bridge]
Was mijn vader ook vertrokken
als de haven niets meer gaf
of bleef hij bij de stroom staan
met zijn trots als laatste straf

[Breakdown]
Ga niet weg
blijf niet staan
elke keuze
doet iets aan

[Build-up]
De Schelde zegt: ik draag ze allen
wie hier bleef en wie verdween
in mijn water zijn de wegen
nooit gesloten, nooit alleen

[Chorus]
Na Vijftien Vijfentachtig
dreef de hoop naar Amsterdam
met de namen van de vaders
en het vuur dat Antwerpen nam
Na Vijftien Vijfentachtig
bleef de regen hier verstaan
wat een stad verliest aan mensen
komt als echo teruggegaan

[Chorus]
Na Vijftien Vijfentachtig
zingt de nacht in mij voortaan
elke truck die noordwaarts rijdt
lijkt een oude stoet te gaan
Na Vijftien Vijfentachtig
blijft de Schelde zacht en grijs
en wie huis en stad verliest
draagt zijn thuis als stille reis

[Outro]
Na Vijftien Vijfentachtig
rijd ik verder langs de stroom
met een stad vol oude stemmen
in mijn regenlichte droom